پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر سازوکارهای تسویه اعتباری، اندازه شرکت و نرخ تورم بر سطح تاب‌آوری اقتصادی شرکت‌های عضو شبکه همکار مؤسسه رهسا در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ انجام شده است. تاب‌آوری اقتصادی به‌عنوان معیاری از توانایی شرکت‌ها در مقاومت در برابر شوک‌ها و نوسانات اقتصادی، یکی از موضوعات مهم در ادبیات مالی محسوب می‌شود. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی میزان اثرگذاری سازوکارتسویه تهاتری – اعتباری به عنوان یک ابزار تامین مالی ، در ارتقای تاب‌آوری شبکه همکاران دفاعی انجام شده و می‌کوشد با بهره‌گیری از چارچوب‌های نظری مرتبط ،تأثیرات این ساز و کار را بر مؤلفه‌های کلیدی تاب‌آوری تحلیل کند.
در بخش کیفی پژوهش، ابتدا ۲۰ شاخص اولیه تاب‌آوری اقتصادی از طریق بررسی مطالعات پیشین استخراج شد و سپس این شاخص‌ها از طریق اعتبارسنجی خبرگانی و ارزیابی روایی و اهمیت پالایش گردید. و برخی شاخص‌های کم‌اهمیت حذف و فهرست نهایی برای تحلیل کمی اصلاح شد. در بخش کمی، شاخص‌های منتخب با استفاده از روش تحلیل عاملی اکتشافی در نرم‌افزار SPSS بررسی گردید تا ساختار عاملی شاخص‌ها شناسایی، وزن‌دهی و شاخص‌های دارای بار عاملی پایین حذف شوند. پس از تعیین شاخص‌های نهایی، داده‌های پانلی ۲۰ شرکت که به‌صورت سرشماری از میان ۴۰۰ شرکت عضو شبکه انتخاب شده بودند، طی یک دوره هفت‌ساله گردآوری و در تحلیل اقتصادسنجی به‌کار گرفته شد. برای برآورد روابط بلندمدت میان متغیرهای تحقیق، از روش حداقل مربعات کاملاً اصلاح‌شده (FMOLS) استفاده شد. نتایج نشان داد سازوکار تسویه اعتباری تأثیر مثبت و معناداری بر تاب‌آوری اقتصادی دارد (ضریب ۹۶.۰۰) و اندازه شرکت با ضریب ۲۶.۰۷ اثر مثبت بر پایداری مالی شرکت‌ها دارد؛ در حالی که نرخ تورم با ضریب ۱.۳۷- اثری منفی بر توان مقاومت اقتصادی شرکت‌ها بر جای می‌گذارد. این یافته‌ها بیانگر آن است که به‌کارگیری سازوکارهای تسویه اعتباری، تقویت ساختار شرکت‌ها و کنترل تورم از عوامل کلیدی تقویت تاب‌آوری اقتصادی محسوب می‌شوند.