زمینه و هدف: در محیط کسب و کار جهانی، بقای هر سازمانی به تمرکز جدی مدیران برای بهبود کیفیت و عملکرد وابسته است. از طرفی در دهه‌های اخیر، رقابت صنایع به رقابت میان تأمین‌کنندگان آنها تغییر یافته است، لذا بهبود کیفیت سیستم مدیریت زنجیره تأمین صنایع ضروری است. این پژوهش به شناسایی و تحلیل توانمندسازهای کلیدی کیفیت در سیستم مدیریت کیفیت زنجیره تأمین صنایع کشاورزی می‌پردازد. سیستم زنجیره تأمین این صنایع، پیچیده و مستلزم برنامه‌ریزی بهینه برای بهبود کیفی این سیستم است. بدین منظور با مرور جامع ادبیات، مدلی مفهومی مشتمل بر سیزده توانمندساز کیفیت در مدیریت کیفیت زنجیره تأمین استخراج شد.
روش بررسی: روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی، از نظر گردآوری داده‌ها، توصیفی- پیمایشی و از لحاظ روش تحلیل، از نوع کیفی- کمی است. جامعه آماری شامل متخصصان سیستم مدیریت کیفیت زنجیره تأمین صنایع کشاورزی هستند که به روش نمونه‌گیری هدفمند، 50 نفر انتخاب شدند. روش مورداستفاده برای استخراج توانمندسازها با نظرات خبرگان، دلفی فازی است. همچنین از تکنیک دیمتل برای بررسی تأثیرگذاری و تأثیرپذیری توانمندسازهای شناسایی‌شده استفاده شد.
یافته‌ها و نتیجه‌گیری: با توجه به تحلیل دلفی، پنج توانمندساز از اهمیت بیشتری نسبت به سایرین برخوردار هستند. لذا به عنوان عوامل اثربخش‌تر در کیفیت سیستم مدیریت کیفیت زنجیره تأمین صنایع در مرحله بعدی مطالعه درنظرگرفته شدند. تحلیل دیمتل نشان داد که "تعهد مدیریت ارشد با امتیاز 1031/1" و "استفاده از سیستم‌های اطلاعاتی و تجزیه‌وتحلیل با امتیاز 9130/0" تأثیرگذار بوده و توانمندسازهای "مدیریت فرآیند با امتیاز 7450/0-"، "مشارکت تأمین‌کننده با امتیاز 7565/0-" و " همکاری و هم‌افزایی صنایع و تأمین‌کنندگان با امتیاز 5146/0-" توانمندسازهای تأثیرپذیر می‌باشند. همچنین توانمندساز "تعهد مدیریت ارشد با امتیاز مجموع 1031/1" با بیشترین اهمیت (مجموع تأثیرگذاری و تأثیرپذیری) در رتبه اول قرار گرفته و "همکاری و هم‌افزایی صنایع و تأمین‌کنندگان با امتیاز 2826/3" با اهمیت کمتر نسبت به سایرین در رتبه آخر جای گرفت.