مدیران موفق برخلاف پیچیدگی موجود در رهگیری و تعیین دقیق شاخص ها و عوامل بهره وری در پروژه های تحقیقاتی، در آغاز به طرحریزی و برنامه ریزی آگاهانه می پردازند و سپس اقدام می کنند. برخورداری شخص مدیر راهبر از یک بینش روشن و نگرشی منسجم و هماهنگ و همچنین سازماندهی و فراهم نمودن ساز و کارهای مشخص جزو الزامات و عوامل افزایش بهره وری و همین طور کارآیی و اثر بخشی در پروژه های تحقیقاتی به شمار می رود.
گذشته از این موارد، جلب مشارکت محققین و دست اندرکاران در سطوح مختلف در فرایندهای برنامه ریزی، تصمیم سازی و جهت گیری یک پروژه تحقیقاتی نه تنها دستیابی به یک طرح مناسب را تضمین می نماید، بلکه شور و نشاط و تعهد بیشتری را برای موفقیت طرح فراهم می سازد.
تقی زاده، قاسم. (1391). عوامل افزایش بهره وری، کارآیی و اثر بخشی در انجام پروژه های تحقیقاتی. فصلنامه علمی مدیریت استاندارد و کیفیت، 2(تابستان)، 60–65.
MLA
تقی زاده، قاسم. "عوامل افزایش بهره وری، کارآیی و اثر بخشی در انجام پروژه های تحقیقاتی"، فصلنامه علمی مدیریت استاندارد و کیفیت، 2، تابستان، 1391، 60–65.
HARVARD
تقی زاده، قاسم. (1391). 'عوامل افزایش بهره وری، کارآیی و اثر بخشی در انجام پروژه های تحقیقاتی'، فصلنامه علمی مدیریت استاندارد و کیفیت، 2(تابستان), pp. 60–65.
CHICAGO
تقی زاده، قاسم، "عوامل افزایش بهره وری، کارآیی و اثر بخشی در انجام پروژه های تحقیقاتی." فصلنامه علمی مدیریت استاندارد و کیفیت، 2 تابستان (1391): 60–65,
VANCOUVER
تقی زاده قاسم. عوامل افزایش بهره وری، کارآیی و اثر بخشی در انجام پروژه های تحقیقاتی. فصلنامه با رتبه ب. 1391;2(تابستان):60–65.