در سفر نوآوری فناورانه چندین فناوری اصلی ناسازگار بوجود می‌آیند که با رسیدن به بلوغ یک یا چند از آنها غالب شده و استاندارد بالفعل که ساختار صنعت و شرکت‌ها را تعیین می‌کند، شکل می‌گیرد. مکانیسم همبندی استاندارد و نوآوری فناورانه تعیین‌کننده فناوری برتر است. در مقاله حاضر، با استفاده از مصاحبه نیمه‌ساختمند و تکمیل پرسشنامه توسط 10 نفر از خبرگان صنعتی و دانشگاهی (سال 1403)، این همبندی توسط بازی استراتژیک، ایستا با مجموع غیرصفر در چهار سناریو برای خدمات‌ نفت و گاز ایران تحلیل شد. در سناریوی نخست «بی‌ثباتی»، نوآوری فناورانه و استاندارد هر دو عقب‌مانده‌‌اند و هیچ سودی قابل‌تصور نیست. در سناریوی دوم «آشفتگی»، همبندی فناوری‌های پیشرفته، درمقابل استانداردهای عقب‌مانده‌ بصورت بازی‌ رقابتی است. شرکت‌های خدمات‌دهنده نفت‌وگاز پیوسته با رقابت شدید به‌دنبال توسعه فناوری‌ها بوده و الزامی برای سازگاری وجود ندارد. در سناریوی سوم «ساختاردهی» همبندی نوآوری فناورانه عقب‌مانده و توسعه استاندارد پیشرفته ماهیتی رقابتی داشته که درنهایت، به راه‌حل بهینه منجر می‌شود. در سناریوی چهارم «هم‌افزایی»، همبندی نوآوری فناورانه و استاندارد یک بازی مشارکتی است. هم نوآوری فناوری و هم استاندارد در وضعیت پیشرفته‌ای قرار دارند. پذیرش اولویت‌‌‌های مشترک، اصلاح قوانین‌و‌مقررات و تدوین سیاست‌های ملّی استانداردسازی قبل از کاربرد فناورانه برای جهت‌دهی به تلاش‌های توسعه‌ای پیشنهاد می‌شود.