بهره‌مندی از توانمندی‌های فناورانة بخش دفاعی، دستیابی به برنامه‌های تعیین شده و درنهایت تقویت فناورانة بخش ملی ضروری است و انجام موفقیت‌آمیز انتقال فناوری به بخش ملی می‌تواند باعث صرفه‌جویی ارزی و توسعه بخش ملی گردد که در شرایط تحریم بهترین مدل برون رفت از فضای وابستگی و مشکلات تحقیق و توسعه است، البته این امر مستلزم شناخت عوامل اثرگذار بر انتقال فناوری دفاعی و رفع موانع پیش‌رو است.
هدف پژوهش حاضر شناسایی ذهنیت خبرگان سطح ملی و دفاعی در ارتباط با عوامل تأثیرگذار بر انتقال فناوری از سطح دفاعی به سطح ملی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی و از نظر جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها ترکیبی(کیفی کمی) است. ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه ساختارمند و جدول کیو می‌باشد. در بخش کیفی با انجام مصاحبه ساختارمند با 16 نفر از خبرگان دفاعی و نخبگان ملی و تحلیل آنها به روش تحلیل تماتیک، نظرهای متفاوت نسبت به انتقال فناوری استخراج گردید. سپس در بخش کمی با تکمیل جداول کیو و تحلیل داده‌های به دست آمده به روش تحلیل عاملی، ذهنیت افراد هرگروه مورد شناسایی، تحلیل و بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می‌دهد که چهار الگوی ذهنی متفاوت نسبت به انتقال فناوری از سطح دفاعی به سطح ملی وجود دارد و هر کدام از ذهنیت‌ها دارای مفاهیم و ویژگی‌های متفاوتی نسبت به یکدیگر هستند.