در عصر کنونی، بهره‌گیری و مدیریت بهینة منابع سازمانی، به‌ویژه سرمایة انسانی، در مقام مهم‌ترین سرمایة سازمانی، ضروری است و سازمان‌ها باید رویکردی راهبردی به هم‌سویی بین اقدامات مدیریت منابع انسانی و مدیریت محیط زیست داشته باشند. از سوی دیگر، در صورت اجرای موفقیت‌آمیز مدیریت منابع انسانی سبز می‌توان برندسازی کارفرما را در سازمان ایجاد کرد و از مزایای آن بهره گرفت. از این‌رو، هدف اصلی پژوهش بررسی تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر برندسازی کارفرما با نقش میانجی پایداری محیطی و اجتماعی شرکتهای کوچک و متوسط استان تهران است. این مطاله از نظر هدف از نوع «پژوهشهای کاربردی» است و از نظر نظر ماهیت و روش، از نوع «پژوهشهای توصیفی- پیمایشی» است و به دلیل اینکه پژوهشگران در این مطالعه به دنبال تبیین تاثیر بین متغیرهای تحقیق هستند، لذا این تحقیق از نوع «پژوهشهای همبستگی» است. جامعه آماری کارکنان شرکتهای شویندگی مستقر در شهرک صنعتی عباس آباد تهران (460 نفر) بودند که تعداد (210) بر اساس فرمول کوکران به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. از پرسشنامه مدیریت منابع انسانی سبز دومونت و همکاران (2017)، پایداری محیطی شرکتی سیورتو و همکاران (2015)، پایداری اجتماعی شرکتی مانی و همکاران (2018) و در نهایت برند کارفرما سیورتزن و همکاران (2013) بودند، به عنوان ابزار اصلی گردآوری داده‌ها استفاده شدند. نتایج حاصل از مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزار Smart PLS نشان داد مدیریت منابع انسانی سبز به صورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق میانجی‌گرهای پایداری محیطی و اجتماعی شرکتها بر برندسازی کارفرما تاثیرگذار هستند.